بهگرد، فرهنگ دين جامعه بهداشت ازدواج

فلسفه سیاسی امام علی علیه‏السلام / آیا هدف، وسیله را توجیه می‏کند؟

behgard — Mon, 10 Aug 2009 15:54:18 GMT

اين، يکي از مهم‏ترين سؤالهايي است که در فلسفه سياسي مطرح است. آيا براي رسيدن به مطلوب و مقصود خود، مي‏توانيم هر گونه ابزار و وسيله‌‏اي را به کار ببريم؟ به بيان ديگر: اگر هدفمان خوب باشد، آيا مي‏توان براي رسيدن به آن از وسايل بد و پليد هم استفاده کرد؟ در مقاله حاضر در صدد آنيم که نظر و سيره آن بزرگوار را در اين موضوع بررسي کنيم. در تاريخ موارد فراواني ذکر شده است که در آن اميرالمؤمنين عليه‏السلام به خاطر مراعات اصول اخلاقي و انساني و شرعي، دچار محرومیّت و مشکلات اجتماعي و.... شده است و هرگز به هيچ زشتي و بدي و شيطنتي آلوده نشده است. همه آنچه گذشت، در حالي است که اميرالمؤمنين عليه‏السلام روشهاي شيطاني را بهتر از هر انساني مي‏دانست و به همه چيز آگاهي داشت و به تعبير خودش: ...

شکنجه

behgard — Wed, 29 Jul 2009 05:21:18 GMT

۱ـ يکي از دلايل شکنجه، گرفتن اعتراف دروغ براي افکار عمومي يا رضايت فرد يا بخشي از مردم است و با اين دليل که هدف وسيله را توجيه مي‌کند، يعني براي هدفي با ارزش مي‌توان از وسيله يا روشي نادرست استفاده کرد.
علاوه بر آنکه بر اساس روايت‌هايي از حضرت علي هدف وسيله را توجيه نمي‌کند. بايد توجه داشت که اعتراف گيري با شکنجه براي چنين هدفي يعني خشنودي مردم بيشتر به يک هدف شرک آلود مي‌ماند تا هدفي الهي که اعترافي آگاهانه و از روي اختيار بنده توبه کننده براي رضا يا خوشنودي خداست آنهم خدايي که داناي پيدا و نهان است و نيازي به اعتراف گرفتن از کسي با شکنجه يا بي‌شکنجه ندارد.
در آيه ۶۲ از سوره توبه (بترجمه آقاي محمد مهدي فولادوند) آمده است:
«براي اغفال شما به خدا سوگند ياد مي‌کنند تا شما را خوشنود گردانند در صورتي که اگر مومن باشند بدانند سزاوارتر است که خدا و فرستاده او را خوشنود سازند.
در اين مورد، اين شکنجه‌گر است که براي خشنودي يا رضايت ديگران و افکار عمومي اعتراف دروغ مي‌گيرد. ...

بازاری و عابر

behgard — Mon, 27 Jul 2009 20:04:18 GMT

مردي درشت استخوان و بلند قامت، که اندامي ورزيده و چهره‌اي آفتاب خورده داشت، و زد و خوردهاي ميدان جنگ يادگاري بر چهره‌اش گذاشته و گوشهٔ چشمش را دريده بود، با قدمهاي مطمئن و محکم از بازار کوفه مي‌گذشت. از طرف ديگر مردي بازاري در دکانش نشسته بود. او براي آنکه موجب خنده رفقا را فراهم کند، مشتي زباله بطرف آن مرد پرت کرد. مرد عابر بدون آينکه خم به ابرو بياورد و التفاتي بکند، همانطور با قدمهاي محکم و مطمئن به راه خود ادامه داد. همينکه دور شد يکي از رفقاي مرد بازاري به او گفت: «هيچ شناختي که اين مرد عابر که تو به او اهانت کردي که بود؟!». ...

مرد شامی و امام حسین

behgard — Mon, 27 Jul 2009 19:59:18 GMT

شخصي از اهل شام، به قصد حج يا مقصد ديگر به مدينه آمد. چشمش افتاد به مردي که در کناري نشسته بود. توجهش جلب شد. پرسيد: «اين مرد کيست؟» گفته شد: « حسين بن علي بن ابيطالب است.» سوابق تبليغاتي عجيبي که در روحش رسوخ کرده بود، موجب شد که ديگ خشمش به جوش آيد و قربة الي الله آنچه مي‌تواند سب و دشنام نثار حسين بن علي بنمايد. ...

آیین برتر و هزینه کمتر

behgard — Sun, 26 Jul 2009 14:05:18 GMT

در زمينه‌هاي گوناگون مانند مسائل صنعتي، اقتصادي، فرهنگي، سياسي، نظامي، پزشکي و غيره يکي از نکات مهي که براي راه حل مسائل آن در نظر گرقته مي‌شود عوارض و هزينه آن مي‌باشد و يکي از خدمات دانش بشر راه‌هاي کم شدن اين زيان‌ها و هزينه‌ها بوده است. البته منظور آن نيست که خانه‌هاي امروزي ارزانتر از خانه‌هاي کاهگلي گذشته است، بلکه منظور، عوارض يا هزينه کمتر يک چيز متناسب با کارايي و کيفيت آن است. ...

معیار مخالفت با خواسته دشمن

behgard — Fri, 24 Jul 2009 20:01:18 GMT

معمولا آنچه که همراه با دشمن در ذهن هرکس تداعي ميشود «مخالفت» است که اين طبيعي است چرا که اگر مخالفتي وجود نميداشت، دشمني هم در کار نبود. بنابراين در شيوه برخورد با دشمن نيز ممکن است بنا را بر اين بگذاريم که هرچه دشمن خواست يا هرچه گفت يا هر موضعي گرفت ما بايد خلاف آنرا انجام دهيم تا به هدفش نرسد.اما از آنجائيکه هرکس به آنچه که پنهاني در انديشه‌اش مي‌گذرد بيشتر آگاهي دارد تا ديگران و حتي اگر چيزي را بزبان بياورد يا عملکردي داشته باشد معلوم نيست تا چه اندازه با آنچه که در سر مي‌پروراند منطبق است، در نتيجه تشخيص «خواسته» دشمن گاه کاري بس دشوار و غير ممکن مي‌نمايد که معيار قرار دادن آن مي‌تواند کاري بسيار گمراه کننده و خطرناک باشد خصوصا با پيچيدگيهاي پيشرفنه دانش علوم سياسي و ديگر دانشهاي امروز. به هر روي دشمن هرکس که باشد، چه خواسته دشمن را تشخيص دهيم يا ندهيم و يا سخن و موضعش را در نظر بگيريم، توجه عزيزان را در اين‌باره به چند نکته مهم جلب مي‌نمايم: ...

دلايل طهارت اهل كتاب

behgard — Tue, 29 Jan 2008 18:57:18 GMT

گفتار اول : آيه 5 سوره مائده

اليوم احل لكم الطيبات و طعام الذين اوتوا الكتاب حل لكم و طعامكم حل لهم‏و المحصنات من المؤمنات و المحصنات من الذين اوتوا الكتاب من قبلكم اذااتيتموهن اجورهن محصنين غير مسافحين و لا متخذى اخدان و من يكفربالايمان فقد حبط عمله و هو فى الاخرة من الخاسرين⁽¹⁾;

امروز چيزهاى پاكيزه براى شما حلال شده‏، و طعام كسانى كه اهل كتابند براى شما حلال‏، و طعام شما براى آنان حلال است‏. و (بر شما حلال است ازدواج با) زنان پاكدامن از مسلمان‏، و زنان پاكدامن از كسانى كه پيش از شما كتاب (آسمانى‏) به آنان داده شده‏، به شرط آنكه مَهرهايشان را به ايشان بدهيد، در حالى كه خود پاكدامن باشيد نه زناكار و نه آنكه زنان را در پنهانى دوست خود بگيريد. و هر كس در ايمان خود شكّ كند، قطعاً عملش تباه شده‏، و در آخرت از زيانكاران است‏. ...

طهارت يا نجاست مشركان

behgard — Tue, 29 Jan 2008 18:56:18 GMT

تعريف مشرك

در فصل اول مفهوم واژه «شرك‏» و «انواع مشركان‏» درفرهنگ اسلامى، به ويژه درقرآن، تشريح شد و دانستيم كه واژه «مشرك‏» درشريعت اسلام، در سه معنااستعمال شده است; به تعبير ديگر مفهوم عامى است كه شامل افراد زير مى‏شود:

1 - كسى كه براى خدا شريكى در عبادت قائل شود،مانندبت‏پرستان‏ومشركان‏قريش.

2 - كسى كه براى خدا شريكى در ذات و خالقيت‏يا ربوبيت و تدبير عالم قائل شود.

3 - كسى كه براى خدا شريكى در اطاعت قائل شود; مثلا از طاغوت ، قانون و ...فرمان پذيرد، يا از هواى نفس پيروى كند يا فريضه‏اى را، مثل نماز و حج ترك كند، ياعملى را به نيت‏خدا و غير خدا انجام دهد.

پيش‏تر بيان شد كه واژه مشرك در مواردى از قرآن و احاديث و كلمات علماى‏اسلامى در مفهوم سوم هم به كار برده شده است، اما اصطلاح رايج در قرآن وسخنان بزرگان اسلام همان مفهوم اول و دوم است، چنان كه مقصود از موضوع‏«مشركان‏» دراين فصل نيز همين مفهوم اول و دوم است.

الف ) آراى فقيهان اهل سنت

فقيهان مذاهب اهل سنت در موضوع طهارت يا نجاست مشركان به دو گروه‏تقسيم مى‏شوند: ...

اجباری در دین نیست

behgard — Wed, 07 Nov 2007 17:47:18 GMT

* آیاتی از قرآن درباره اجباری نبودن دین:
(با ترجمه آقای محمد مهدی فولادوند. بخش هایی که داخل [ کروشه ] آمده برای توضیح بیشتر توسط مترجم اضافه شده است. شماره ابتدای هر پاراگراف، شماره سوره مرتبط می‌باشد و آیاتی با شماره‌(سوره‌)های ۶ ـ ۱۵ و همچنین ۶ـ۴ـ۱۱ـ۷ـ ۱۷ـ و ۱۸ پس از ارسال اضافه شده‌اند).

۲ـ ما تو را بحق فرستاديم تا بشارتگر و بيم‏دهنده باشى و [لى] درباره دوزخيان از تو پرسشى نخواهد شد (سوره بقره آیه 119).
بگو آيا درباره خدا با ما بحث و گفتگو مى‏كنيد با آنكه او پروردگار ما و پروردگار شماست و كردارهاى ما از آن ما و كردارهاى شما از آن شماست و ما براى او اخلاص مى‏ورزيم (سوره بقره آیه 139).
در دين هيچ اجبارى نيست و راه از بيراهه بخوبى آشكار شده است پس هر كس به طاغوت كفر ورزد و به خدا ايمان آورد به يقين به دستاويزى استوار كه آن را گسستن نيست چنگ زده است و خداوند شنواى داناست (سوره بقره آیه 256).

۳ـ پس اگر با تو به محاجه برخاستند بگو من خود را تسليم خدا نموده‏ام و هر كه مرا پيروى كرده [نيز خود را تسليم خدا نموده است] و به كسانى كه اهل كتابند و به مشركان بگو آيا اسلام آورده‏ايد پس اگر اسلام آوردند قطعا هدايت ‏يافته‏اند و اگر روى برتافتند فقط رساندن پيام بر عهده توست و خداوند به [امور] بندگان بيناست (سوره آل عمران آیه 20).

۴ـ پيامبرانى كه بشارتگر و هشداردهنده بودند تا براى مردم پس از [فرستادن] پيامبران در مقابل خدا [بهانه و] حجتى نباشد و خدا توانا و حكيم است (سوره نساء آيه 165).

۶ـ و اگر اعراض كردن آنان [از قرآن] بر تو گران است اگر مى‏توانى نقبى در زمين يا نردبانى در آسمان بجويى تا معجزه‏اى [ديگر] برايشان بياورى [پس چنين كن] و اگر خدا مى‏خواست قطعا آنان را بر هدايت گرد مى‏آورد پس زنهار از نادانان مباش (سوره انعام آیه 35).
و ما پيامبران [خود] را جز بشارتگر و هشداردهنده نمى‏فرستيم پس كسانى كه ايمان آورند و نيكوكارى كنند بيمى بر آنان نيست و اندوهگين نخواهند شد (سوره انعام 6 آيه 48).
و چون ببينى كسانى [به قصد تخطئه] در آيات ما فرو مى‏روند از ايشان روى برتاب تا در سخنى غير از آن درآيند و اگر شيطان تو را [در اين باره] به فراموشى انداخت پس از توجه [ديگر] با قوم ستمكار منشين. و چيزى از حساب آنان [=ستمكاران] بر عهده كسانى كه پروا[ى خدا] دارند نيست ليكن تذكر دادن [لازم] است باشد كه [از استهزا] پرهيز كنند (سوره انعام آیات 69-68).

۷ـ بگو جز آنچه خدا بخواهد براى خودم اختيار سود و زيانى ندارم و اگر غيب مى‏دانستم قطعا خير بيشترى مى‏اندوختم و هرگز به من آسيبى نمى‏رسيد من جز بيم‏دهنده و بشارتگر براى گروهى كه ايمان مى‏آورند نيستم (سوره اعراف7 آيه 188).

۹ـ قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است‏ شما در رنج بيفتيد به [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان دلسوز مهربان است. پس اگر روى برتافتند بگو خدا مرا بس است هيچ معبودى جز او نيست بر او توكل كردم و او پروردگار عرش بزرگ است (سوره توبه آیات 129-128).

۱۱ـ يا [در باره قرآن] مى‏گويند آن را بربافته است بگو اگر آن را به دروغ سر هم كرده‏ام گناه من بر عهده خود من است و[لى] من از جرمى كه به من نسبت مى‏دهيد بركنارم (سوره هود آیه 35).

۱۶ـ و كسانى كه شرك ورزيدند گفتند اگر خدا مى‏خواست نه ما و نه پدرانمان هيچ چيزى را غير از او نمى‏پرستيديم و بدون [حكم] او چيزى را حرام نمى‏شمرديم پيش از آنان [نيز] چنين رفتار كردند و[لى] آيا جز ابلاغ آشكار بر پيامبران [وظيفه‏اى] است. و در حقيقت در ميان هر امتى فرستاده‏اى برانگيختيم [تا بگويد] خدا را بپرستيد و از طاغوت [=فريبگر] بپرهيزيد پس از ايشان كسى است كه خدا [او را] هدايت كرده و از ايشان كسى است كه گمراهى بر او سزاوار است بنابراين در زمين بگرديد و ببينيد فرجام تكذيب‏كنندگان چگونه بوده است. اگر [چه] بر هدايت آنان حرص ورزى ولى خدا كسى را كه فرو گذاشته است هدايت نمى‏كند و براى ايشان يارى‏كنندگانى نيست (سوره نحل آیات 37-36-35).

۱۷ـ هر كس به راه آمده تنها به سود خود به راه آمده و هر كس بيراهه رفته تنها به زيان خود بيراهه رفته است و هيچ بردارنده‏اى بار گناه ديگرى را بر نمى‏دارد و ما تا پيامبرى برنينگيزيم به عذاب نمى‏پردازيم (سوره اسرا آیه 15).
و آن [قرآن] را به حق فرود آورديم و به حق فرود آمد و تو را جز بشارت‏دهنده و بيم‏رسان نفرستاديم (سوره اسراء آيه 105).

۱۸ـ و پيامبران [خود] را جز بشارت‏دهنده و بيم‏رسان گسيل نمى‏داريم و كسانى كه كافر شده‏اند به باطل مجادله مى‏كنند تا به وسيله آن حق را پايمال گردانند و نشانه‏هاى من و آنچه را [بدان] بيم داده شده‏اند به ريشخند گرفتند (سوره كهف آيه 56).

۲۴ـ بگو خدا و پيامبر را اطاعت كنيد پس اگر پشت نموديد [بدانيد كه] بر عهده اوست آنچه تكليف شده و بر عهده شماست آنچه موظف هستيد و اگر اطاعتش كنيد راه خواهيد يافت و بر فرستاده [خدا] جز ابلاغ آشكار [ماموريتى] نيست (سوره نور آیه 54).

۲۵ـ و تو را جز بشارتگر و بيم‏دهنده نفرستاديم. بگو بر اين [رسالت] اجرى از شما طلب نمى‏كنم جز اينكه هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش [در پيش] گيرد. و بر آن زنده كه نمى‏ميرد توكل كن و به ستايش او تسبيح گوى و همين بس كه او به گناهان بندگانش آگاه است (سوره فرقان آیات 58-57-56).

۲۷ـ و اينكه قرآن را بخوانم پس هر كه راه يابد تنها به سود خود راه يافته است و هر كه گمراه شود بگو من فقط از هشدار دهندگانم (سوره نمل آیه 92).

۲۸ـ و چون لغوى بشنوند از آن روى برمى‏تابند و مى‏گويند كردارهاى ما از آن ما و كردارهاى شما از آن شماست‏سلام بر شما جوياى [مصاحبت] نادانان نيستيم. در حقيقت تو هر كه را دوست دارى نمى‏توانى راهنمايى كنى ليكن خداست كه هر كه را بخواهد راهنمايى مى‏كند و او به راه‏يافتگان داناتر است (سوره قصص آیات 56-55).

۲۹ـ و اگر تكذيب كنيد قطعا امتهاى پيش از شما [هم] تكذيب كردند و بر پيامبر [خدا] جز ابلاغ آشكار [وظيفه‏اى] نيست (سوره عنکبوت آیه 18).

۳۴ـ بگو كيست كه شما را از آسمانها و زمين روزى مى‏دهد بگو خدا و در حقيقت ‏يا ما يا شما بر هدايت‏ يا گمراهى آشكاريم. بگو [شما] از آنچه ما مرتكب شده‏ايم بازخواست نخواهيد شد و [ما نيز] از آنچه شما انجام مى‏دهيد بازخواست نخواهيم شد. بگو پروردگارمان ما و شما را جمع خواهد كرد سپس ميان ما به حق داورى مى كند و اوست داور دانا (سوره سبا 26-25-24).

۳۹ـ ما اين كتاب را براى [رهبرى] مردم به حق بر تو فرو فرستاديم پس هر كس هدايت‏ شود به سود خود اوست و هر كس بيراهه رود تنها به زيان خودش گمراه مى‏شود و تو بر آنها وكيل نيستى (سوره زمر آیه 41).
خدا آفريدگار هر چيزى است و اوست كه بر هر چيز نگهبان است (سوره زمر آیه 62).

۵۳ـ كه هيچ بردارنده‏اى بار گناه ديگرى را بر نمى‏دارد. و اينكه براى انسان جز حاصل تلاش او نيست (سوره نجم آیات 38-39).

۶۸ـ پروردگارت خود بهتر مى‏داند چه كسى از راه او منحرف شده و [هم] او به راه يافتگان داناتر است (سوره قلم آیه 7).
پس مرا با كسى كه اين گفتار را تكذيب مى‏كند واگذار به تدريج آنان را به گونه‏اى كه در نيابند [گريبان] خواهيم گرفت. و مهلتشان مى‏دهم زيرا تدبير من [سخت] استوار است(سوره قلم آیات 45-44).

۱۰۹ـ بگو اى كافران. آنچه مى‏پرستيد نمى‏پرستم. و آنچه مى‏پرستم شما نمى‏پرستيد. و نه آنچه پرستيديد من مى‏پرستم. و نه آنچه مى‏پرستم شما مى‏پرستيد. دين شما براى خودتان و دين من براى خودم (سوره كافرون آیات 1 تا پایان سوره).

و به گفته جناب حافظ
عیب رندان مکن ای زاهد پاکبزه سرشت ـ که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت.
من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را کوش ـ هر کسی آن درود عاقبت کار که کِشت.

(متن اصلی آیات از این قسمت برداشته شد).

نوشته شده در چهارشنبه 16 آبان1386

دروغ و دروغگویی

behgard — Mon, 05 Nov 2007 17:26:18 GMT

* آیاتی از قرآن درباره دروغ:

(شماره ابتدای هر پاراگراف، شماره سوره مرتبط می‌باشد).
۱۰ (سوره يونس) ـ هُنَالِكَ تَبْلُو كُلُّ نَفْسٍ مَّا أَسْلَفَتْ وَرُدُّواْ إِلَى اللّهِ مَوْلاَهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يَفْتَرُونَ (30).
۱۶ (سوره النحل) ـ وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هَـذَا حَلاَلٌ وَهَـذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ لاَ يُفْلِحُونَ(116) مَتَاعٌ قَلِيلٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(117).
۲۶ (سوره الشعراء) ـ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ(221) تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيم(222).
۲۹ (سوره العنکبوت) ـ وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِين(3).
۴۵ (سوره الجاثیه) ـ وَيْلٌ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيم(7).

* ترجمه آیات:

(ترجمه آقای محمد مهدی فولادوند؛ بخش هایی که داخل [ کروشه ] آمده برای توضیح بیشتر توسط مترجم اضافه شده است).
۱۰ـ آنجاست كه هر كسى آنچه را از پيش فرستاده است مى‏آزمايد و به سوى خدا مولاى حقيقى خود بازگردانيده مى‏شوند و آنچه به دروغ برمى‏ساخته‏اند از دستشان به در مى‏رود (سوره يونس آیه 30).
۱۶ـ و براى آنچه زبان شما به دروغ مى‏پردازد مگوييد اين حلال است و آن حرام تا بر خدا دروغ بنديد زيرا كسانى كه بر خدا دروغ مى‏بندند رستگار نمى‏شوند؛ [ايشان راست] اندك بهره‏اى و[لى] عذابشان پر درد است (سوره نحل آیات 116-117).
۲۶ـ آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مى‏شوند؟! بر هر دروغزن گناهكارى فرود مى‏آيند (سوره شعرا آیات 221-222).
۲۹ـ و به يقين كسانى را كه پيش از اينان بودند آزموديم تا خدا آنان را كه راست گفته‏اند معلوم دارد و دروغگويان را [نيز] معلوم دارد (سوره عنکبوت آیه 3).
۴۵ـ واى بر هر دروغزن گناه‏پيشه (سوره جاثیه آیه 7).

* از علل دروغگویی و نتایج آن:

معمولا دروغ را یا برای سود مانند پول و مقام می‌گویند و یا برای جلوگیری از زیان، که بطور کل در هر دو مورد نادرست است؛ اما توقع هم نداشته باشیم فرزند یک خانواده از ترس تنبیهات خشن و سنگین و غلط پدر و مادر یا بزرگترها دروغ نگوید؛ و بطور کل تنبیهات سنگین تر از جرم و حتی بدون جرم، خود تاثیر در افزایش دروغگویی می‌گذارد.

در جوامعی که احکام یا قوانین آن متناسب با خواست اکثریت مردم نباشد و به زور به مردم تحمیل شود موجب می‌شود تا مردم جامعه خود را بیگانه با آن احکام یا قوانین و آنرا دست و پاگیر بدانند و بسیار یا بخش قابل توجهی از آنها برای دور زدن این مشکل به روشهایی چون رشوه دادن، پارتی بازی، تقلب، دروغ و دورویی و غیره روی آورند؛ و به این گونه سیستم های دیکتاتور مآب حتی بدون آنکه خود بدانند موجب گسترش آن موارد زیان بار در جامعه می‌شوند؛ اما در این میان نتیجه دروغگویی چه خواهد بود؟

چون در یک بستر راستی و راستگویی است که عیب ها و ایراد ها خود را بخوبی نشان داده و علت‌هایشان بهتر پدیدار می‌شود و چون دروغ باعث می‌شود تا در اجتماع عیب ها و ایرادها در پشت دروغ پنهان شوند؛ در نتیجه جوامعی که در آنها دروغ گسترش یابد دارای عیب و ایرادها و مشکلات حل نشده و شکست های بیشتری نسبت به جوامعی است که در آنها راستگویی بجای دروغگویی رواج دارد؛ یکی از عوامل جلو بودن کشورهای پیشرفته نسبت به کشورهای عقب مانده نیز همین است؛ یا به عبارت دیگر این یکی از دلایل مهمی است که جوامع آزاد و مردم‌سالار مانند جوامع دمکرات و فدرال از جوامعی با فرهنگ یا نظام زورگویی و دیکتاتوری (که به دلیلی که در بالا گفته شد موجب گسترش دروغ میشوند) پیشرفته ترند؛ توجه و رعایت کردن احکام اسلام که تاکید به اجباری نبودن دین از یک سو و راستگویی و پر هیز از دروغگویی از سوی دیگر دارد؛ از عوامل مهم سلامت و پیشرفت، و رعایت نکردن آنها تاثیر زیادی در بیماری و عقب ماندگی جوامع اسلامی می‌گذارد؛ روش دیکتاتورگونه برای حل مشکلات اجتماع مانند آب شور است برای رفع تشنگی.

دروغگو آنچه را که دلش می‌خواهد می‌گوید و آنگونه که صلاح می‌داند تفسیر می‌کند؛ و نه آنچه را که واقعاً اتفاق افتاده یا واقعیت دارد؛ و چون واقعیت را همانگونه که می‌خواهد بگوید، همانگونه هم به حافظه اش می‌سپارد و همانگونه هم می‌اندیشد به مرور هم توان حافظه اش کمتر از حالتی می‌شود که راستگو باشد و هم اندیشه منطقی‌اش را کم کم از دست می دهد؛ و در این سیر معکوس و وابسته گفتار، اندیشه، حافظه، پذیرفتن و دیدن، حتی از دروغ زیاد کار بجایی میرسد که نگاه حقیقت بین و واقعیت بین او نیز دگرگون شده و در برخی مواقع واقعیت و حقیقت را همانگونه که دلش می‌خواهد، می‌ببیند و می‌پذیرد و نه آنگونه که واقعا هست !!.

نوشته شده در دوشنبه 14 آبان1386